Szkice C.C.Hurst’a

Graham Thomas swoją” Rose Book „, uzupełnia zbiorem niezwykle interesujących szkiców dr. Charlesa C. Hursta/1870 – 1947/, angielskiego profesora genetyki. Zostały one napisane w latach czterdziestych ubiegłego wieku i mimo upływu znacznego okresu  czasu nadal są świeże i inspirujące. Część tych szkiców, moim zdaniem najciekawszych z punktu widzenia rosomanes , będę tłumaczył i stopniowo publikował. Szkice noszą zbiorczą nazwę „ Notes on the origin and evolution of our garden roses

Ale wcześniej parę słów o samym C.C.Hurst. Prowadzi on pionierskie badania genetyczne. Jego badania cytologiczne i dziedziczenia chromosomów, choć wykonane we wczesnej fazie rozwoju genetyki bo już w 1930 roku, nie zostały istotnie zweryfikowane do dnia dzisiejszego. Zainspirowany pracami Mendla dotyczącymi dziedziczenia, Hurst opracował podstawy do badań, zarówno genetyki zwierząt jak i roślin. Prace te zdezorganizowała mu i przerwała I wojna światowa. Potem w Cambridge, zajmował się między innymi cytologią róż. Planował monografię o  klasyfikacji róż, na podstawie swoich ustaleń dziedzictwa genetycznego, ale przeszkodziło  mu tym razem nadejście II wojny światowej. Zmarł wkrótce po wojnie, a wdowa po nim, Rona Hurst, jego starannie utrzymane , obszerne i szczegółowe notatki  przekazała Uniwersytetowi Cambridge. Wśród publikacji CC Hurst’a  wskażmy na  ”Uwagi o pochodzenie Moss Rose” (1922) i „Uwagi na temat pochodzenia i ewolucji naszych róż ogrodowych” (1941).

Z tego drugiego opracowania, przedstawię dwa artykuły, które razem mogą stanowić pierwszą część większej całości o floribundach. Nie znalazłem poważniejszego opracowania o tej grupie róż i ta praca jest jeszcze ciągle przede mną. Mam nadzieję, że uporam się z tym zagadnieniem już tej zimy. Do tego artykułu dodam jeszcze zestawienie Poulsen rose, które to powstały w okresie międzywojennym.

Tym razem pokazuję Państwu, oczami Hurst’a, jak powstawała cała ogromna grupa róż współczesnych – Floribundy .

POLY -POMPON ROSE

/ zasady nazewnictwa, wykluczają możliwość używania nazwy polyantha czy floribunda./

Około roku 1860 Jean Sisley  z Lyonu, otrzymał od swojego syna przebywającego w Japonii nasiona dzikiej multiflory/Thunberg/, silnego pnącza kwitnącego pojedynczymi białymi kwiatami, który był zupełnie czymś innym od znanej dotąd multiflory chińskiej mającej kwiaty półpełne różowe lub fioletowawe.
Guillot, słynny hodowca róż z Lyonu, uprawiał multiflory z owych nasion i w 1868 roku  otrzymał z kolei z  nich nasiona. Po posianiu tych nasion otrzymał rośliny o najróżniejszych kwiatach. Pojedyncze i pełne, duże i małe, białe i różowe. Jednakże wszystkie te rośliny miały jedną cechę wspólną – były klimberami i kwitły tylko raz, latem, podobnie jak rośliny mateczne. Wszystkie też przypominały róże noisette z pędów i liści. Jedna z tych roślin, miała białe, lekko przebarwione kwiaty zbudowane z płatków ułożonych w dwu rzędach i dawała dobre nasiona które zostały posiane w 1872 roku. W ten oto sposób powstała pierwsza generacja Poly -Poms. Były to dwie rośliny. Paquerette i Mignonette. Obie rośliny miały drobne kwiaty i niewiele centymetrów wysokości, podczas gdy ich inni krewni z tej samej partii  byli klimberami, podobnie jak rośliny mateczne. Obie też kontynuowały swoje kwitnienie od maja do października, podczas gdy pokrewne  klimbery kwitły tylko raz.
Paquerette była czysto biała, natomiast Mignonette biało różowa. Obie były kombinacją cech  multiflory i  Dwarf Pink China. Jest poza wszelką wątpliwością, że oryginalna japońska multiflora, została zapylona przez Dwarf Pink Chinas, która była powszechnie uprawiana w lyońskich szkółkach. Nazywana tam była jako  Bengale Pompon a wyhodowano ją w Anglii od roku 1805,  gdzie to nazywano ją  jako r. Lawranceana lub jako Fairy Rose. Pierwszą Poly – Pom  , tj. Paquerette pokazano na wystawie w Lyonie  w roku 1873 i  dwa lata później weszła do obrotu handlowego. Mignonette czekała do roku 1881. Ale to ona  stała się głównym przodkiem  naszych współczesnych odmian poprzez swoje niezwykłe potomstwo Gloire des Polyantha, i z tej linii Madamme Norbert  Levevaseur ,Orleans rose, Edith Cavell czy Coral Cluster.
W roku 1880 Cecile Brunner a w roku 1883 Perle D’or  wprowadzają cechy  róż herbatnich. W pierwszym przypadku poprzez Madame de Tartas  a w drugim poprzez Madame Falcot. W roku 1903 dobrze znany Crimson Rambler stał się przodkiem od strony Poly-Pom i w 1911 roku Dorothy Perkins otwiera listę. W roku 1920 Pernet wprowadza  Rayon d’Or  do  Poly-Pom, krzyżując z Orleans Rose i tak oto mamy Evaline.  Jedną z nabardziej dziś popularnych Poly-Pom jest  Ebluissant , która jest potomkiem czystej krwi róży chińskiej Dwarf Crimson China i jednej z mniejszych Poly-Pom Yvonne Rabier będącej potomkiem japońskiej species – r. wichuraiana z czysto białymi kwiatami i pięknym, dekoracyjnym, błyszczącym listowiem

Wszystkie  zbadane poly pom okazały się diploidalne z czternastoma chromosomami.Oryginalna Paquerette i jej przodkowie species r.chinensis, r.gigantea,r. multiflora – wszystkie są diploidami. Krzyżówki pernetiana i lutea  z poly pom nie były badane, ale możemy się spodziewać , że będą triploidami z 21 chromosomami.

POULSEN ROSE

Czyli krzyżówki Poly -Pom i mieszańców herbatnich.

W roku 1924, pojawia się nowa grupa róż ogrodowych. Tym razem w Danii od tamtejszego hodowcy Poulsena. Pojawienie się tej nowej grupy róż wywołało niemałą sensację w angielskich i amerykańskich kręgach miłośników róż. Otóż Poulsen skrzyżował Poly -Pom z mieszańcami herbatnimi. Konkretnie Orleans Rose zapylił pyłkiem mieszańca herbatniego Red Star otrzymując w ten sposób  dwie podobnego typu siewki , ale o różnych kwiatach. Obie rośliny charakteryzowały się dobrym wigorem a zakładały kiście kwiatowe na długich pędach . Jedna z nich to Else Poulsen, która pyszniła się  półpełnymi, amarantowymi kwiatami z karminowym rewersem płatków, a druga to Kirsten Poulsen, która była wiśniowo szkarłatna i miała pojedyncze kwiaty.

W 1928 roku pojawiła się Greta Poulsen z bogatymi purpurowo różowymi kwiatami , podczas gdy w 1930 ‚DT Poulsen ‚, z głęboko krwisto-czerwonymi kwiatami, które okazały się niezbyt trwałe, w efekcie przyniosła raczej rozczarowanie.
Rok 1932 przynosi nam niezwykłą ‚Karen Poulsen, z olśniewającymi szkarłatnymi, pojedynczymi kwiatami, których piękno trudno opisać. Ta róża powstała poprzez zapylenie przez Poulsena właśnie „Kirsten Poulsen przez pyłek mieszańca herbatniego ‚Vesuvius‚.
Rok 1935 przynosi nam z kolei Anne Poulsen, różę która zapowiada odejście Poulsenów od dotychczasowego kierunku – typowej poulsen rose – w stronę mieszańców herbatnich. Jej kwiaty są piękne aksamitno bordowe z pięknym zapachem,  kwiaty są duże i pełne, związują się w małych gronach, a ogólny pokrój nie jest zbyt intensywny.

Podobny typ róży pojawił się w 1939 roku,  była to  ”Poulsen Coopper  z rdzawo różowymi kwiatami na bazie miedzi, kwiaty te  są duże , pełne i wiążą się w małych gronach, a wzrost ich jest energiczny.
Najnowsze Roses Poulsen które się pojawiły się na rynku to   ‚Poulsen Pink i ‚Poulsen’s Yellow„.  Wydają się one być podobnego typu co Poulsen Coopper.
Przyszłość pokaże, czy wyprą oryginalny typ Poulsen rose.
Chromosomy dotyczące Poulsens nie zostały zbadane, ale większość z nich powinna być triploidami z dwudziestu jeden chromosomami.

Szkic ten powstał w latach II wojny. Hurst nie mógł tego wiedzieć. My już wiemy. Tak oto bowiem zaczęła się historia floribund.

O remontantkach zamieściłem już dwa artykuły. Są to tłumaczenia z Pembertona i i Lauversa. Tym razem C.C.Hurst.

Początki hybrid perpetual /HP/

Pierwszą z długiego rzędu  Hybrid Perpetual była słynna „Rose du Roi„, otrzymana w 1816 roku przez królewskiego ogrodnika Souchet’a w ogrodzie królewskim w Sevres, St Cloud, Paris, z oryginalnej Portland Rose, której historia jest zawikłana i nieco niejasna. Wiadomo, że była w szkółce Duponta w Paryżu w 1809 roku, i że Dupont pozyskał ją z Anglii i nazwał ją imieniem księżnej Portland, która prawdopodobnie znalazła lub pozyskała ją w Italii we wczesnych latach XIX wieku. W Anglii była znana jako Rosa Paestana lub „Scarlet Four Seasons„, i mówiono, że została przywieziona z Włoch z okolic starożytnego Paestum. Ta Portland Rose była jasno czerwona, przechodząca w szkarłat, i jeśli była dobrze traktowana i miała usuwane przekwitnięte pąki, to kwitła  dwa razy w roku, latem i jesienią. Była powszechnie uważana za krzyżówkę Róży Francuskiej  i   Autumnn Damask. Sądząc z dokładnego rysunku Redoute w 1817 , to jest to ewidentnie hybryda róż Chińskiej , damasceńskiej i francuskiej, która może i rzeczywiście pochodzi z ltalii, gdzie dzięki przychylności  klimatu, róże chińskie były uprawiane na otwartym powietrzu od czasu wprowadzenia ich około 1798 roku. Wnioskując po barwie, zwartym i niewielkim  pokroju, Portland może być blisko Chińskiej róży „Slater’s Crimson China”.

Rose du Roi„, z uroczymi , pełnymi, szkarłatnymi kwiatami, i bardzo silnym aromatem, a przede wszystkim jego wspaniałym zwyczajem ciągłego rozkwitu przez cały sezon bez specjalnego traktowania i przycinania, był z pewnością wielkim postępem w stosunku do jego rodzica, róży Portlandzkiej. Supremacja jej trwała aż do roku 1837, kiedy to nadeszły remontantki i usunęły w cień portlandzkie i powtarzające kwitnienie róże burbońskie.

Szczęśliwym, hodowcą tych wielkokwiatowych Hybrid Perpetuals  był Laffay, znany hodowca róż z Auteuil, który wprowadził na rynek pierwszą typową HP Princesse Helene w 1837 roku. Potem przyszła ‚Mme Laffay „i” Duchess of Sutherland „w 1839 roku, a na koniec wieńczy jego sukces w 1842 słynna Rose de la Reine „, ze swoimi dużymi,liliowo różowymi kwiatami, pięknie pachnąca o płatkach kwiatowych ułożonych jak Cabbage Rose.

W latach 1837/43 Laffay wyhodował osiemnaście dobrej jakości Hybrid Perpetuals ,
i przyjmuje się, że wszystkie one zostały otrzymane z nasion hybryd róży chińskiej (głównie Bourbon-francuski)przez samozapylanie. Następnie skrzyżowane z Portlandzkimi i Burbonami. W ten sposób pary genów recesywnych odpowiedzialnych za ciągłe kwitnienie zostały połączone – i tak oto powstały hybryd perpetual, które w drugiej połowie XIX wieku całkowicie zdominowały ogrody różane, dopóki nie zostały stopniowo zastąpione przez Hybrid Tea/HT/. Wszystkie badane HP są tetraploidami – mają po dwadzieścia osiem chromosomów, pokazują się ślady hybrydyczności i są sterylne do pewnego stopnia.

Napisz komentarz