Ciemno czerwone róże Kordesa

mme-caroline-testouta.jpg

caroline-testout na fotografii obok – Madame Caroline Testout.

fotografia pochodzi z książki Roses and rose growing to tytuł książki wydanej 1908, autorstwa Rose G. Kingsley.

Wilhelm Kordes II najwyraźniej miał dużą słabość do róż o ciemno czerwonym zabarwieniu bo wyhodował ich około 41 odmian, co stanowi  30% jego dorobku. Wszystkie one powstały w przeciągu 25 lat pomiędzy 1930 a 1955 rokiem. Już na początku swej olśniewającej kariery,  zamarzył by wyhodować ciemno czerwonego mieszańca herbatniego z użyciem+* Madame Caroline Testout. * W tym celu wykonał kilka obiecujących jego zdaniem ,krzyżówek na przykład z General Jacqueminot , ale żadna z uzyskanych tak siewek  nie była czerwona. Po wielu próbach i bezowocnym błądzeniu , Kordes stwierdził, że nie będzie możliwe uzyskanie czerwonej róży bezpośrednio od „Mme”. Caroline Testout „, więc skupił się na innych  swoich siewkach . Koniec końców laury z jej użyciem zgarnął David Austin, który użył Madame z powodzeniem w swoim programie hodowlanym uzyskując w prawdzie różową Wife of Bath, ale ta z kolei walnie przyczyniła się do do sukcesu różowej linii róż Austina,  będąc  rośliną rodzicielską nie mniej jak tuzina Austinowskich piękności. Nie ma więc wątpliwości , że pośrednio i Madamme Caroline ma swój niewątpliwy wkład w rozwój tej linii hodowlanej.

Ale wracając jeszcze raz do Kordesa: nie zrezygnował on całkowicie  ze swego pierwotnego zamysłu wyhodowania róży czerwonej z użyciem Madame Caroline Testout. Wybrał  drogę pośrednią. Mianowicie zwrócił uwagę na innego  różowego mieszańca herbatniego Fredericka Ewansa, dziś już utraconego – Superb. Rodzicami tej róży była właśnie Madame Caroline Testout  z Willowmere.

cathrine-kordes.jpg Na fotografii obok Cathrine Kordes

Otóż krzyżując ową Superb z Sensation otrzymał w roku 1929, wspaniałą, wymarzoną i jak najbardziej czerwoną  * Cathrine Kordes * Jednakże Kordes dążył do jeszcze bardziej czerwonej i bardziej aromatycznej róży. Skrzyżował więc „Cathrine Kordes” z „W.E. Chaplin „a jedną z otrzymanych  tak w roku 1935   siewek, okazała się *Crimson Glory *- bardzo ciemnoczerwona, bardzo aromatyczna i bardzo popularna na całym świecie.

crimson-glory crimson-glory2

crimson-glory3 fotografii obok  Crimson  Glory – przez uprzejmość – Pani Urszula Trętowska – Montisfont Abbey

Niektóre inne czerwone róże Wilhelma Kordesa II, które zajęły poczesne miejsce w panteonie róż, to  World’s  Fair (ciemnoczerwona floribunda, zdobywczyni  AARS za rok 1940), potomkini Dance of Joy i właśnie Crimson Glory. Róża ta  da w roku 1951, już po wojnie, jeszcze jedną ciemno czerwoną sławę Kordesów. Independence/ Baby Chateau -również Kordesowa purpurowa pół polyanta pół floribunda x Crimson Glory/   to pomarańczowoczerwona róża, która wywołała trzęsienie ziemi  w świecie róż, kiedy to została wprowadzona. Ten niespotykany podówczas kolor kwiatów róży powstał poprzez wytworzenie się w różach pelargonidyny , substancji chemicznej nadającej pelargoniom ich unikalny  odcień,

kordes-sondermeldung.jpg geranium.jpg na fotografii Independence

Odmiana ta jest protoplastą wszystkich pomarańczowoczerwonych róż i dzięki swej specyficznej, przez dłuższy czas niespotykanej u róż barwie – była wartościowym uzupełnieniem asortymentu róż.Do czasu pojawienia się Independence można było powiedzieć, że róże wielkokwiatowe nie miały pigmentu pomarańczowego. Podobnie jak do dziś nie mają pigmentu niebieskiego. Od czasu Independence  kolor pomarańczowy w różach zaczął się pojawiać coraz częściej wskutek samoistnej mutacji. Popuśćmy nieco wodze fantazji. Może  podobnie stanie się genami odpowiedzialnymi za brak pigmentu niebieskiego w różach? W ostatnich latach jednak jest coraz rzadziej uprawiana, ponieważ jej liście są silnie porażane przez czarną plamistość. Najzdrowiej rosną egzemplarze pienne; najlepiej też uwydatnia się wówczas nieco zwisły pokrój tej odmiany. Róża ta bezpośrednio przyczyniła się do powstania tak wielkich kreacji różanych jak:Charles de Gaulle, CarinaZorina, Prominent, Coctail,* Baccara* ,czeska Usvit, Parkzauber,* Clair Matin*, Katherine Mansfield i wiele innych.

Independece to również roślina mateczna  wysoko cenionej „Karl Herbst”. Róża ta , znana jest również jako Red Peace . Ten pochodzący z roku 1950, potomek Independence i Peace, został tak nazwany  dla upamiętnienia bardzo  dobrego przyjaciela hodowcy.

karl-herbst-217

karl-herbst-219 na fotografii  Karl Herbst.

Trochę później, bo w roku 1952 pojawia się  ciemno czerwony – jak najbardziej – Brillant, ale już przypisywany Reimerowi Kordesowi. Da on pyłek  i wespół z Prima Ballerina  powstanie w roku 1964  purpurowo czerwony „Ernest H. Morse„  (Sam McGredy napisał potem , że uważał „Ernest H. Morse” za jednego z najlepszych  mieszańców herbatnich Kordesów). Mnie osobiście wydaje się, że nieco przesadził w pochwałach dzieła przyjaciela. W każdym razie W. Kordes uhonorował  piękną czerwoną różą również małżonkę pana Morse, panią Betty Morse. Odmiana ta jest ciekawą próbą hybrydyzerską jako, że jako rośliny matecznej użył Crimson Glory, natomiast  za dawcę pyłku posłużyła nienazwana siewka Kordesa będąca potomkiem równie wybitnej pary  a mianowicie Crimson Glory i Catherine Kordes. Odmiana Betty Morse nie miała jednakże tak pięknego koloru jak wcześniejsze ciemno czerwone mieszańce Wilhelma Kordesa II.

Jednakże  czerwone róże  wywodzące się mniej lub bardziej bezpośrednio  od Madame Caroline Testout nie wyczerpują całego dorobku Kordesów jeżeli chodzi o ciemno czerwone róże. Takim przypadkiem jest piękna Barcelona , do złudzenia przypominająca przepiękną chińską różę Francis Dubreuil. Barcelona  powstała  z udziałem Sensation/  która jak wspomniałem na początku posłużyła   jako dawca pyłku do wyhodowania  Cathrine Kordes. Innym przykładem takich prób niech będą róże powstałe z udziałem Dance of Joy jak np. dwie siostrzane siewki powstałe z tej samej krzyżówki z Mary Hart. Mam tu na myśli floribundy Carl Kempkes , oraz Erich Frahm.

W swoim programie hodowlanym, dotyczącym ciemno czerwonych róż, Kordes najczęściej używał floribundy Savagueota z roku 1931 tj Dance of Joy 9 razy oraz swoich czempionów, Crimson Glory 12 razy i Catrine Kordes 9 razy. Nadto jeszcze Independent 4 razy i okazjonalnie  Else Poulsen, Hadley,  czy World’s Fair.

Ciemno czerwone róże Wilhelma Kordesa II.

Adolf Grille

Baby blaze

Baby Chateau

Barcelona

Betty Morse

Black Bess

Bonn

Carl Kempkes

Cheer

City of Norwich

Commonweath

Crimson Glory

Crimson King

Dwarf King

Edward Behrens

Erich Frahm

Eutin

Eva

Fritz Hoger

Gartendirektor Nose

Grace Moore

Harry Maasz

Holstein

Independence

Karl Herbst

Lilie Dawber

Madcap

Magic Red

Malar

Mary Clay

Meisterstuck

Parkjuwell

Red Velvet

Sammetglut

Scarlet Queen

Wilhelm Hansman

Wilhelm Teetzman

World’s Fair

Zulu Queen

Tak by wyglądał w skrócie przegląd dorobku w zakresie czerwonych róż Wilhelma Kordesa II.

Napisz komentarz