Laperriere

j-m-laperriere

Dzieje  znakomitej rodziny/ dynastii rosarian -  Laperrière sięgają 1864roku, kiedy to Joseph-Marin Laperrière (1846-1927), rolnik,  osiedlił się na przedmieściach Lyonu i założył Roseraie du Mont d’Or  . W ciągu 50 lat, jego firma bardzo się rozwinęła -produkcja róż   z 20.000 w 1910 roku  zwiększyła się  do 45000 sztuk a powierzchnia  szkółek gospodarstwa to 15 ha.  W roku 1899 powstaje róża   Madame Jóseph Laperierre, pierwsza z serii ponad100róż sygnowanych Laperrière. Ostatnia róża Josepha to słynna Professeur Berard, która pojawiła się w roku 1929 ,  już po jego śmierci dzięki synowi Ludwikowi.
Po śmierci ojca, Ludwik Laperrière (1880-1953)rozwija firmę, również w warstwie słowotwórczej. Powstaje bowiem Grande Roseraie du Mont d’Or. W tym czasie firma wydaje pierwsze katalogi w języku angielskim . Louis jest najpłodniejszym hodowcą z całej rodziny Laperriere, ale wśród jego kreacji nie ma pozycji wybitnych, które by się jakoś bardziej zapisały w pamięci rosomanes.Jest to jednakowoż postać wybitna, szerokich zainteresowań z talentem publicystycznym. Brał udział jako żółnież w pierwszej wojnie światowej z której powrócił odznaczony wojskowym krzyżem zasługi, odznaczony został również za zasługi w rozwoju produkcji rolnej. Na stronie kajuta.net znalazłem wspaniały cytat obrazujący iż był to rosarianin z krwi ikości. Nawet będąc na froncie czynił takie oto spostrzeżenia: „Będąc w Alzacji, miałem przyjemność znaleźć całą kolonię Rosa Alpina.  Po pierwsze, zauważyłem, że kolor róż był bardziej intensywny niż widziałem w Alpach. Być może jest to inny rodzaj, ale nie sądzę, ponieważ róże były wszystkie oznaki Rosa Alpina. Druga uwaga jest jeszcze bardziej interesująca: w niektórych miejscach na odwrotnej stronie liści   znalazłem bardzo typowe plamy rdzy. Przyznaję, byłem zaskoczony, ż znalazłem tę chorobę grzybową, na wysokości 1150 metrów nad poziomem morza.”

Trzecia generacja rodziny reprezentowana  jest przez Józefa Laperrière (1907- 1983).
Prace z różami podjął  on już od 1953 roku i doszedł w produkcji do prawie 100 000 róż  rocznie. W 1955 roku tworzy
Firmę Edition Française des Roses, której celem było promowanie jak  najszerszej dystrybucji róż stworzonych przez  rodzinę Laperrière. Joseph był tym , który wydał pierwszy kolorowy katalog róż, który stał się dumą rodziny.
W 1960 roku w bisnesie pojawia się Robert, przedstawiciel czwartej generacji z misją kontynuacji  rozwoju firmy.
On to w 1968 roku ze względu na plany budowy autostrady, przeniósł  firmę do innego regionu w pobliżu Lyonu umożliwiając w ten sposób rozwinięcie produkcji do 120 tysięcy róż w roku. Chyba najsławniejsze odmiany jakie wyhodował to mieszańce herbatnie  Georges SandRepublique de Geneve.  W roku 1970, róża Illisca otrzymała tytu8ł najpiękniejszej róży Francji. Od 1988 roku, uaktywnia się  piąta generacja – Philippe  z którym ojciec podzielił obowiązki związane z  prowadzeniem przedsiębiorstwa. Podwoił on liczbę  róż produkowanych przez firmę Laperriere  i obecnie sięga ona 250000 róż rocznie. W roku 1998 do brata dołączył Richard .   Aktualnie, produkcja roczna wynosi  ponad 300 tysięcy róż. Również oni nie zapominają o hodowli nowych odmian.

„Co roku – jak możemy przeczytać w katalogach firmy – robimy trzy lub cztery tysiące krzyży, które dają do następnej wiosny sześciu do siedmiu, a czasami dziesięć tysięcy młodych roślin róż. Surowość wyboru, ocenia trwa zwykle trwa 5-6 lat, nie pozwala nam promować nowe odmiany często, ale dzięki temu możemy zaoferować dla ogrodów tylko 1-2 za to sprawdzonych , nowych pozycji rocznie.”

laperierre-robert-monique-i-dzieci-phillipei-richard Na fotografii widzimy rodzinę Laperriere tj Robert i   Monique oraz  dzieci  tj Robert i Richard .

Moim życzeniem jest, aby stworzyć jeszcze bardziej piękne kwiaty, odporne na choroby. Kwiaty, o których rosomanes będzie pamiętać i szukać  tej odmiany również za 50 czy 100 lat, tak jak my dzisiaj sięgamy po stare odmiany róż po raz kolejny. -PHILIPPE LAPERRIÈRE
‚Rodzina Laperrière przywiązuje wielką wagę do uczestnictwa w wydarzeniach społecznych związanych z królową  kwiatów, biorąc aktywny udział w pracy stowarzyszeń. Robert jest wiceprezesem francuskiego stowarzyszenia miłośników róż, a Monique jest jego sekretarzem. Oboje są bardzo zaangażowani w organizację   Światowej Konwencji w Lyonie w roku 2015. Ponadto, Philippe i Richard są aktywnymi członkami Klubu Hodowcy  Róż.
Światowa Federacja Stowarzyszeń Rose nagrodziła  nagrodą  World Award Rose (brązowy medal) w 2006 roku
Roberta, pokazując w ten sposób  swoją wdzięczność dynastii Laperrière za ich zaangażowanie, poświęcenie i pasję dotyczącą naszego ulubionego  kwiatu jakim jest  róża.
Przez 150 lat istnienia rodzina Laperriere, wyhodowała 113 odmian róż, z czego 68 odmian było nagradzanych przez – łącznie ponad sto nagród. Wyprodukowano łącznie ponad 11 i pół miliona sztuk sadzonek róż.

Napisz komentarz