Talisman

talisman

talisman3 Fotografie – przez uprzejmość Pan Jacek Kondratowicz.

Mieszaniec herbatni, pernetiana .

Hodowca – Wyhodowany w firmie Montgomery USA w roku 1929. Najprawdopodobniej  Aleksander  Montgomery , senior , który  przez 35 lat zarządzał tą firmą  i wyhodował kilka róż. Jednak niektóre źródła podają, że byli to bracia Lamont, kuzyni Aleksandra Montgomery, którzy wówczas pracowali w tej firmie.

Kwiaty – jest to w zasadzie losowa mieszanka koloru pomarańczowego, żółtego i szkarłatnego w zasadzie w dowolnych proporcjach w zależności od egzemplarza. Kwiaty średnicy 10 a nawet więcej cm, złożone z 25 – 30 płatków.

Znalazłem bardzo ciekawą informację na temat jej koloru u J.H.Nicolas, który w swej „A Rose Odyssey” na stronie 6 , tak pisze: „Kiedy róża Talisman zadebiutowała w roku 1932 w Europie, widziałem ją na wystawie  kwiatów ciętych. Była prezentowana  w tak odmiennym ubarwieniu jak gdyby chodziło o różne róże. Okazało się, że te spod Venissieux są zdecydowanie jaśniejsze niż te z Villeurbanne. Spowodowane jest to tym, że gleba z Villeurbanne jest bardzo bogata w związki żelaza. Zostało ustalone ponad wszelką wątpliwość, że podanie azotanu żelaza na wiosnę, lub siarczanu żelaza jesienią powoduje większe nasycenie kolorów a zwłaszcza tych pochodzących od żółtego. Sam eksperymentowałem w szklarni i okazało się, że odmiana President Hoover, tak bardzo zmieniała ubarwienie, że nie rozpoznał jej nawet mój przyjaciel Coddington, który przecież wyhodował tę różę.”

Zapach – mocny.

1-talisman-a

1-talisman ilustracja pochodzi z katalogu Dingee & Conard .

Krzew o pokroju wyprostowanym, wysokości do jednego metra.

Liście jasno zielone, zdecydowanie zdrowsze niż większości pernetian.

Pochodzenie Ophelia x Souvenir de Claudius Pernet.  To wspaniała kontynuatorka rodzinnej tradycji odmiany Ophelia, która/ o czym piszę w jej opisie odmianowym/ dała 206 sportów. Otóż Talisman dał ich 39,  z czego chyba najładniejszą była Mary Hart wyselekcjonowana przez  George B. Hart z Rochester, New York. w 1931 roku.

Jest dawcą pyłku odmian , Professor Ibrahim i Royal Canadian.

Jedna z niewielu odmian, której popularność w Stanach Zjednoczonych przetrwała lata wojny. Początkowo była szeroko uprawiana w szklarniach, ale szybko okazało się , że świetnie sprawdza się również w warunkach ogrodowych.

Natomiast Pan Jacek Kondratowicz przygotował dla nas bardzo ciekawą historię z dziejów tej odmiany w Polsce. Poczytajmy:

” Mój wuj, leśnik z zawodu a ogrodnik z zamiłowania, który osobiście znał słynnego polskiego hodowcę róż, Pana  B.Wituszyńskiego,wspomina,że mistrz często powtarzał: ” Kocham wszystkie róże i kocham prace przy nich”.  W jego kutnowskiej szkółce nie mogło zabraknąć też mieszańca herbatniego o nazwie „Talisman” (Montgomery,1929).  Zaliczany jest też do grupy pernetian, a to ze względu na jednego z rodziców. Zresztą widać to po  spiralnie ułożonych płatkach rozwijającego się kwiatu. Okazał się niezmordowanym twórcą wielu sportów a wykorzystując wrodzony wigor stał się rodzicem całej gromadki dzieci,rozproszonych dziś po świecie w postaci nowych odmian. Tak wiec z tej szkółki,w połowie lat sześćdziesiątych przyjechał do wujowego ogrodu a następnie w postaci kawałka pędu trafił do dziadkowej różanki.

talisman2

Uhonorowany od razu na wysokim miejscu i to dosłownie, bo zaokulizowany na 1,5 m(!) podkładce, rośnie sobie dostojnie do dziś podparty kijami,niczym chylący się pod ciężarem lat starzec. Na przestrzeni kilkudziesięciu lat posłużył jako twórca wielu nowych krzewów tej odmiany. Odmiana rośnie dość żwawo , osiąga u mnie około metra wysokości. Pędy masywne, bogate w kolce dźwigają masę sztywnych ząbkowanych ciemnozielonych liści. Jedyna choroba jaką łapie w niesprzyjających warunkach jest mączniak rzekomy, atakujący stare,dolne liście w postaci żółtych, stopniowo czerniejących plam ale świetnie sobie z nim radzi. Wg moich spostrzeżeń inne choroby po prostu ignoruje. Pierwsze kwiaty pojawiają się późno,dopiero w połowie czerwca. U mnie w sezonie obficie kwitnie dwukrotnie,w międzyczasie wydając pojedyncze pędy kwiatowe. Kwiat dwubarwny,ogromny,dochodzący do 16 cm. Góra płatków w kolorze szkarłatnym wpadającym w fiolet,rewers natomiast złotożółty. Płatki sztywne lekko falowane na brzegach,opalizujące w słońcu,mało odporne na deszcz za to kochające letnie słońce. Aromat znakomity. Stanowczy i wyraźny,typowo herbatni z nuta bergamoty. Dobra mrozoodporność,o czym świadczy wiek mojego najstarszego krzewu w formie piennej liczącego ok 50 lat.

Napisz komentarz