Rosarium w Asyżu

porcjunkula_24big asyz

Rosarium, to może za wiele powiedziane, to mini ogród różany.

Na zielonej umbryjskiej równinie, u stóp Asyżu,   wznosi się szesnastowieczna świątynia bazylika Porcjunkuli obejmująca miejsca życia i śmierci św. Franciszka. Bazylika swoimi białymi murami otacza klejnot – kościółek Porcjunkuli.
Bazylika Matki Bożej Anielskiej (wł. Bazylika Santa Maria degli Angeli) została zbudowana w pobliżu Asyżu na polecenie papieża Piusa V w latach 1569-1679. W 1909 roku kościół został podniesiony do rangi Bazyliki Patriarchalnej przez papieża Piusa X.
Trójnawowa budowla o długości 126, szerokości 65 m i wysokości 75 m do poziomu kopuły, została tak zaprojektowana przez Galeazzo Alessi z Perugii, aby na przecięciu się nawy środkowej i transeptu znalazł się niewielki kościółek pochodzący z X wieku nazywany Porcjunkula (Cząsteczka).
Jest to najświętsze i najczcigodniejsze miejsce franciszkanizmu – kamienna kolebka Braci Mniejszych.To tu św. Franciszek pokornie rozpoczął swoje dzieło, postępował w cnocie i szczęśliwie zakończył swoje życie.Kiedy przybył tu w 1200 r samotny kościółek otoczony był lasem i niemal całkowicie opuszczony. Naprawił go własnymi rękami i następnie uczynił z niego punkt odniesienia do całego swojego życia i dla całej rodziny franciszkańskiej. To miejsce wybrał jako swoje mieszkanie, tu założył Zakon Braci Mniejszych, tutaj święty przyjął Klarę z Asyżu i poświecił ją Panu. Tu dojrzała idea założenia Świeckiego Zakonu Franciszkańskiego, tutaj przewidział cudowny rozwój swojej rodziny zakonnej i tu mógł dojrzeć z radością spełnienie tego snu.Tutaj w lipcową noc otrzymał z serca Chrystusa i Najświętszej Maryi Panny, którzy mu się ukazali nadzwyczajną obietnicę, że wszyscy ci, którzy w ciągu wieków udadzą się na modlitwę do Porcjunkuli, otrzymają całkowite darowanie win – Odpust Porcjunkuli.Tu wreszcie, bogaty w zasługi i cnoty, przyjął śmierć śpiewając (3 października 1226 r).Nad portalem Porcjunkuli odnajdujemy napis: „To jest brama życia wiecznego”, fasadę skromnego kościółka zdobi fresk, który przedstawia scenę otrzymania nadzwyczajnego przywileju Odpustu Porcjunkuli.W drugiej części sanktuarium znajdują się: ogród różany, oratorium – miejsce zamieszkania świętego, kaplica płaczu, muzeum i pinakoteka. W ogrodzie różanym można podziwiać róże bez kolców. Według tradycji róże straciły kolce by nie ranić św. Franciszka, który  tarzając się tu wśród krzewów pokonywał wątpliwości i pokusy. Róże wciąż kwitną, dając Rosa Canina Assisiensis. Na krużgankach stoi figura świętego z żywymi turkawkami, które od niepamiętnych czasów gnieżdżą się w rękach świętego…
Informacje podaję za stroną Polskiej Prowincji Zakonu Pijarów. Stamtąd też zaczerpnąłem fotografie.

Napisz komentarz

You must be logged in to post a comment.