Assiniboine

assiniboine assiniboine2

Mieszaniec róży arkansana. Rodzaj floribundy.

Hodowca – Henry H. Marshall ze stacji doświadczalnej Morden w Manitoba – Kanada.  Z określeniem roku powstania tej odmiany jest pewien problem . Otóż HMF błędnie podaje datę 1962. Nie jest to prawdą z dwu powodów. Po pierwsze  w raporcie z postępu prac hodowlanych na stacji Morden opracowanym dla Ministerstwa Rolnictwa Kanady za lata 1955 – 1959,  Assiniboine już występuje. Po drugie , przy omawianiu odmiany Cuthbert Grant, którego określa się jako potomka Assiniboine podaję się datę jego narodzin jako rok 1958. Tak więc Assiniboine powstała przed rokiem 1958.

Kwiaty czerwone, półpełne, złożone z 10-15 płatków. Nie powtarza kwitnienia.

Zapach – pachnące

Krzew wysokości około 120 cm mocno rozrastający się. Uprawiana na własnych korzeniach wypuszcza odrosty korzeniowe.

Liście – ciemno zielone , 7 listkowe. Jest podatna na rdzę (Phragmidium sp.), podobnie jak jego rodzic, R. arkansana. Nie lekceważyłbym tej cechy, jako, że kanadyjki będące bezpośrednio po niej pochodne, niestety dziedziczą tę cechę. Dotyczy to zwłaszcza  odmiany Morden Amorette.

assiniboine3

assiniboine4 Fotografie wykonane w roseto botanico 2014.

Ogród Botaniczny w Chicago, w latach dziewięćdziesiątych ub. wieku przeprowadził eksperyment hodowlany polegający na tym, że posadzono 20 odmian róż , wyhodowanych w Kanadzie tzw. Explorer i Parkland przed rokiem 1990 i uprawiano je przez pięć lat bez jakiejkolwiek ochrony czy pielęgnacji. Na podstawie pięcioletniej obserwacji postanowiono zarekomendować do uprawy w warunkach klimatycznych środkowego wschodu Stanów Zjednoczonych następujące odmiany.Assiniboine, Champlain, Henry Kelsey, Jens Munk , John Davis, William Baffin,

Pochodzenie – Donald Prior x r. arkansana . Jest przykładem pierwszej generacji hybrydy opracowanej w programie hodowlanym Morden. Ta odmiana została wprowadzona   jako nowy rodzaj odpornej róży na kanadyjskie prerie.

Geny  jej znajdziemy w całej bardzo szerokiej palecie róż i to nie tylko hodowców kanadyjskich. Powstaje już pod koniec lat pięćdziesiątych na stacji doświadczalnej Morden , wkrótce po objęciu programu przez Henry Marshalla. Bez większego błędu można uznać ją za pierwszy jego sukces hodowlany. W programie hodowlanym stacji Morden w pierwszej generacji, pojawia się jej dwu wybitnych potomków: RSM 30 nazwany potem Cuthbert Grant czyli przodek Bright Melody czy Winnipeg Parks. Druga ważna siewka, RSM34,  – nie dostanie  nazwy handlowej , ale znajdziemy ją przy powstawaniu  Adelaide Hoodles czy Morden Ruby. Assiniboine bezpośrednio  zostanie jeszcze użyta jeszcze w dwu przypadkach: przez Percy Wrighta w roku 1974/Melody/ i prze Joyce Fleming w roku 1989/ King J./

Kolejnych generacji /póki co/ jeszcze nie omawiam, bo to ogród o rozgałęziających się ścieżkach.

Napisz komentarz