Queen of the Prairies

queen-of-the-prairies.jpg

Hybryda rosa setigera/inaczej róża preriowa/, wyhodowana w Stanach Zjednoczonych w roku 1843 przez Samuela Faest’a, kwiaciarza z Baltimore, który wraz ze swoim bratem Johnem , skrzyżował różę preriową z najprawdopodobniej różą noisetta lub galijską. Otrzymali wówczas: Belle of Baltimore i właśnie Queen of the Prairies. Inne nazwy – podaję za HMF to- Beaute des Prairies, Beauty of the prairie rose, Prairie Belle, Mr. Feast’s no 1. Kwiaty ma w kolorze ciemno różowym, półpełne, zbudowane z około 25 płatków, średnica kwiatów do 8cm. Płatki kwiatowe mają wyraźne ciemniejsze cętki a płatki u podstawy białawe smugi, rewers płatków jest jaśniejszy. Kwitnie rozpoczyna stosunkowo późno, później niż większość innych starych róż ogrodowych. Mocny zapach.

beauty-of-the-prairies-galicja-2011-721a beauty-of-the-prairies-galicja-2011-720a

Krzew wysokości ponad 1,5m. przy czym w Ameryce jest to bardziej klimber o wdzięcznie wyginających się łukowato pędach niż krzewiasta ale u nas będzie to krzew.Charles Quest Ritson w swojej słynnej pracy”Climbing Roses of the World” pisze, że jej pędy osiągają długość do ona 3m. Liście duże, ciemno zielone, pofałdowane/coś w rodzaju rugosy/ i mocno ząbkowane. Mrozoodporność 6 strefa usda.

W „Magazine of horticulture” rok 1846, znajdziemy  protokół z posiedzenia Massachusetts Horticultural Society,  z 28 lutego, 1846 roku. „Pan Feast przedstawił nam nowy rodzaj  róż, swoją nową odmianę  Rosa rubrifolia, Var. Queen of the Prairies. Jest to najbardziej  odporna ze znanych nam róż, znosząca najcięższą zimę w New England, bez uszczerbku . Charakteryzuje ją  bujny wzrost,  pozwalający na  dobrych glebach na przyrost pędów od 15 do 20 stóp   w sezonie. Kwiaty bardzo podwójne; kolor  jasno szkarłatny, skłaniający się do różu o odcieniu bzu. Zakłada duże kiście kwiatowe na pędach bocznych,  w rozkwicie na początku lipca, około tygodnia po przekwitnięciu  róż innych odmian.
Ta róża jest bez rywala, w naszym klimacie, doskonała do prowadzenia przy słupach, altanach, itp.  Jedyną jej wadą jest nieznaczny zapach. ale ufamy, przez swe dalsze  wysiłki  pan Feast usunie tę niedoskonałość .
Została uznana za, godną by przyznać jej wielki Złoty Medal Towarzystwa. ”

beauty-of-the-prairies-galicja-2011-723a beauty-of-the-prairies-galicja-2011-722a

Pochodzenie: Hybrid Rosa Setigera. Przypuszczenia co do natury drugiego z rodziców są niezwykle zróżnicowane. Od róży chińskiej po galijską/np: Quest Ritson/. Słynnym europejskim hodowcą który używał w swoim programie hodowlanym róży Setigera był jak pamiętamy Rudolf Geschwind.

Zobacz też wpis *Belle de Baltimore*

Fotografie: Marian Sołtys Sangerhausen 2009, oraz Borova Hora 2011.

Napisz komentarz