Anais Segalas

anais-segalas.jpg anais-segalas-frank-harrel_0.jpg Centifolia, hodowli Jean Pierre Vibert z roku 1837. Kwiaty bardzo dobrze wypełnione, składające się z ponad 40 płatków w kolorze różowym, płaskie z zielonym oczkiem. Kwiaty pojawiają sie pojedynczo lub po 2 – 5 na pędzie. Wyróżnia się nienaganną formą i bardzo intensywnym aromatem kwiatów. Bardzo wcześnie zakwita. Parę słów o kolorze. Przede wszystkim kolor jej nie jest ustabilizowany, inny będzie na podłożu gliniastym, inny na piaszczystym. Kolor jej zmienia się też w zależności od fazy rozwoju kwiatu. Od tonacji liliowo różowych do ciemniejszych przypominających kolor szaro niebieski. Dlatego też często nazywana jest różą niebieską, które to odcienie osiąga często w pewnych specyficznych oświetleniach. William Paul opisał ją jako szkarłatną centifolię.

Krzew jest bardzo proporcjonalnie zbudowany o wysokości do 1,5m. liście jasno zielone. Róża bardzo łatwa do uprawy, na ten przykład bez problemu zasiedla opuszczone miejsca za pomocą odrostów korzeniowych, ale wówczas jej kwiaty są już wyraźnie mniejsze. Nancy Steen swoją cudowna książkę Charme Old Roses rozpoczyna od opisu jak to podróżując przez Nową Zelandię w plątaninie jeżyn i innych zarośli przydrożnych wypatrzyła jarzący się purpurą kwiat. Wspomina, że była to jej pierwsza róża która znalazła się w jej ogrodzie  z roślinności ruderalnej. Dopiero w wiele lat później podróżując po Europie zidentyfikowała swoje znalezisko jako Anais Segalas. Jak więc widzimy jest to niesłychanie odporna róża, która to w Nowej Zelandii ‚wyrwała” się z ogrodów przydomowych i zaczęła swoje własne niezależne życie. I tak to przez sto lat z okładem, korzystając ze swoich umiejętności wędrowania za pomocą odrostów korzeniowych stała się wyraźnym i dostrzegalnym elementem roślinności  Nowej Zelandii. Mrozoodporność 4 strefa usda.

anais-segalas-wikipedia.jpg Pochodzenie: Nieznane . Anais Segalas / 1814 – 1895/francuska poetka o korzeniach kreolskich podobnie jak i Józefina Beauhernais. Powieściopisarka, krytyk literacki i działaczka ruchu feministycznego.

Fotografia nr1 Cezary Blicharz Sangerhausen 2009, nr2  Frank Harrell.

W roku 1956, Molly i Don Glentzer wydali książkę „Pink Ladies”. Tamże, na stronie 15 czytamy:”

Wielki hodowca róż, J.P.Vibert, introdukował różę Anais Segalas mniej więcej w tym samym czasie, gdy kobieta, którą honorował, wywołała poruszenie swoim zbiorem poezji Les Oiseaux de Passage.
Niewykluczone, że to mąż poetki kupił jej tę różę na pamiątkę. Vibert być może nawet czytał recenzję Theophile Gautier na temat pracy A. Segalas w Le Figaro i być może nawet ją spotkał. Nie jest jednak prawdopodobne, by czytał jej poezję ,  dziewiętnastowieczny gatunek skierowany do kobiecej widowni.

Podczas gdy więcej ognistych feministek walczyło w rewolucyjnych potyczkach, A.Segalas pozostała wierna swoim drobnomieszczańskim korzeniom. „Boże, ocal mnie od takich rewolucyjnych pomysłów; nie jestem jedną z tych kobiet, które by zamieniły swój szal we flagę: – wyrzuciła z siebie w swoim tomiku poezji La Femme wydanym w roku 1847.   Dzisiejsze ideały feministyczne też by ją uraziły.  Pisze: Kochaj, módl się, nie bój się marzyć, to jest sens istnienia kobiety.

Córka  kupca i właściciela ziemskiego Menarda i  białej Kreolki z Haiti. Anais Menard poślubiła Vistora Segala, królewskiego prawnika dworskiego, gdy miała piętnaście lat. W ciągu roku ta, jak byśmy dziś powiedzieli, filmowa  piękność o wyrazistych oczach i ciemnych włosach opublikowała swój pierwszy zbiór wierszy Les Algerrienes, poruszający kwestię niewolnictwa we francuskich koloniach.
Ogrody stanowiły istotną część uniwersum Segalas. Rozkoszując się cyklami natury w wierszu Bertile, kontempluje kwitnącą różę dzień po urodzeniu swojej córki – „kolejny niebiański róż”.
Zmieniające się różowe odcienie „Anais Segalas” inspirują ją do poetyckich myśli. W obfitości płatków róży dominuje poczucie  niezwykłego bogactwa. Zwraca uwagę na kontrast między miękkimi, srebrzystymi różami wzdłuż krawędzi kwiatów i ich intensywnie zabarwionymi środkami: ta róża, podobnie jak jej imiennik , zwraca  uwagę  na siebie, na swój  wygląd zewnętrzny”.

Napisz komentarz